คุณ...

ยิ่งนับวัน ยิ่งผ่านเวลาแบบนั้นมาเรื่อยๆ
ภาพที่เป็นภาพของหลายๆ เหตุการณ์
คำตอบของเรื่องราวที่เราได้พบได้เจอ มันจะยิ่งมองเห็นชัดขึ้น ด้วยสิ่งที่เจอ
จนวันหนึ่ง ที่จุดจุดหนึ่งมาถึง
คุณจะเข้าใจว่า ทำไมผมถึงรักคุณ

โลกของเรา มันเหมาะกับเราที่สุดแล้วล่ะ
อาจมี สถานที่บางที่ที่ได้ไปและพบเจอ เราสนุกและชอบมันมาก
แต่พอเวลาผ่านไป
ที่นี่คือบ้าน
เราจะคิดถึงบ้านเสมอ
เราจะอยากกลับบ้านเสมอ
ผมกับคุณมีบ้านหลังเดียวกัน

ผมไม่รู้ว่าที่ผ่านมา มันเป็นยังไง
ผมบอกแล้ว
ยังไงคุณก็ต้องมาเจอผม
จะนานจะช้า
ไม่ว่ายังไงคุณก็ต้องเดินมาเจอผม
ผมเองก็เดินมาเจอคุณเหมือนกัน
ผมน่ะ
ไม่รู้ว่าที่ผ่านมา เราเจออะไรมาบ้างขนาดไหน 
แต่วันนี้ ผมรักคุณมากเลยนะ

คุณจำวันที่ผมบอกคุณตอนที่ไปคอนเสิร์ตได้ไหม
บอกว่า...
ทุกสิ่งมันเบลอลงไป
แต่มีสิ่งนี้ ที่พอคิดถึงแล้วมันชัดเจน
ไม่ต้องมั่นใจอะไรเลย
มันเหมือนไม่ต้องใช้สิ่งใดๆ เลย
คุณจะเข้าใจไหม
มันเป็นแบบนั้นแน่ๆ
เหมือนเดจาวู
เหมือนผมรู้สึกว่ามันจะเกิดขึ้นแน่

เราสองคน....ผ่านกาลเวลามานานมากเหลือเกิน

ถ้าคุณกับผมเกิดมาเจอกันจริงๆ 
มันต้องเป็นอย่างนั้น
ผมเชื่ออะไรซักอย่าง อย่างบอกไม่ถูกเลย
ผมมีอะไรในใจตอนนี้ไม่รู้
มีคำถามทุกๆวินาที
คำถามที่แปลกประหลาด
ไม่เหมือนที่เคย เห็นมาก่อน
บอกไม่ถูกจริงๆ
เกินกว่าตัวอักษรใดๆ
มันเป็นเรื่องประหลาดใจอย่างมาก แม้แต่ตอนนี้ 

มันเหมือนกับว่า
บางอย่างที่ชอบพูดบ่อยๆ
มันจะไม่มีใครในโลกนี้อีกแล้วที่เข้าใจ
ไม่สามารถเอ่ยผ่านเสียงที่ร่างกายทำออกมาอย่างปกติได้
ไม่สามารถจะอธิบายสิ่งใดได้เลย
ไม่มีทางเลย ยิ่งคิดยิ่งฉงน ยิ่งชัดเจน
ไม่มั่ว ไม่ฟุ้งซ่าน
มันยิ่งชัด
มันยิ่งคิดถึง
มันยิ่งรู้สึกว่า
มันยิ่งมีคำถามว่า
....

คุณ 

คุณเกิดมาเพื่อเจอผมหรือเปล่าครับ
ผมมีอีกหลายคำถามนะครับ
มีเรื่องหนึ่ง
มันไม่มีคำตอบเลย
ผมสงสัยจริงๆ

หลายวันที่ผ่านมา
ผมเหมือนจะตายไปพร้อมๆ กับร่างกายที่มันทรุดโทรมมากมายแบบนี้
แต่กลับรู้สึกแปลกประหลาด ที่ภายในมันรู้สึกเหมือนกับตัวอักษรที่ลอยคลุ้ง
ความรู้สึกเชื่อมั่นศรัทธาต่อตัวเอง เหมือนกับว่า
แม้ว่า ร่างกายผมจะรํ่าร้องขนาดไหน พลังผมก็ไม่มีวันหมด
ผมจะมีชีวิตไปตลอดกาล ผมจะมีอิสระเหนือใครในโลกนี้
ผมจะมีเรี่ยวแรงที่พรํ่าบ่นว่าเป็นเฮือกสุดท้ายไปตลอดกาล

ผมมีเรื่องจะถามคุณ
เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่าครับ
ก่อนหน้าที่เราจะเจอกัน
ก่อนที่...
ก่อนทุกๆ อย่าง
ความคิดของคุณ
และสิ่งที่คุณนึกคิด 
คุณไม่ใช่คนธรรมดา

อาจไม่ใช่เรื่องประหลาดใดๆเลย
ไม่มีคนที่จะเหมือนเรา ไม่ใช่กลุ่มคนที่ประหลาด ไม่ใช่กลุ่มคนที่ไม่ธรรมดา
ไม่ใช่สิ่งใดๆ เลย
อาจเป็นแค่เพียง 
คุณ....
มันอาจไม่มีอะไรเลย
แค่คุณเป็นคู่ของผมเท่านั้น คุณเลยเข้าใจผมคนเดียว 

ฟังเพลง "ฉัน" อยู่
เพลงนี้ คงเป็นเพลงที่อยากให้ฟังที่สุดในเช้านี้
อรุณสวัสดิ์ครับคุณ
พบกันอีกครั้งแล้วนะครับ
^__^
นานเหลือเกิน. . .

เพลงนี้ คุณรู้ไหม
เราคงทรมานใจเหลือเกิน ที่พยายามจะเชื่อมั่นว่าไม่ว่ายังไงปัญหาหรือสิ่งรุมเร้า
เราจะผ่านมันไปได้ไหม
เราได้แต่เชื่ออีกคนหนึ่งว่า
ไม่ว่ายังไง
เราจะมีเขาเป็นเรี่ยวแรง
จะผ่านไปได้ในวันนึง
เราสองคนได้มันมาแล้วนะครับ
^_T

แด่คนรัก และเพื่อนที่ดีที่สุดของผม
ขอบคุณที่ผ่านมาทุกๆ อย่างครับ