เมื่อไหร่ที่ใครสักคนบอกว่า สิ่งที่เราทำอยู่มันผิด
เราจะสงสัยและไม่เข้าใจคำบอกของเขาอยู่ร่ำไป
ผิดตรงไหน? ที่เราเลือกจะเป็นอย่างที่เราอยากเป็น
ไม่ใช่อย่างที่คนอื่นอยากให้เป็น
หรือแค่เพราะตัวเราโง่เขลาเกินไป?
หรือเพราะพวกเขาไม่เข้าใจความแตกต่าง?
คนเราได้ทำอะไรมากมาย เพียงต้องการไปถึงซึ่งความมุ่งหวัง จุดหมายของพวกเขา
สังเกตไหมว่าวิธีการของแต่ละคน อาจแตกต่างกันไปอย่างสิ้นเชิง
บางคราวก็สุดขั้วเลยก็ว่าได้
แต่เพียงเพื่อจุดหมายเดียวกันเพียงเท่านั้น
ง่ายๆ เลย... เพียงแค่การไปถึง ความสุข
บางคนใช้สิ่งที่เรียกว่า เงิน ใฝ่หาความสุข
บางคนใช้สิ่งที่เรียกว่า ใจ ใฝ่หาความสุข
ฝ่ายหนึ่งเชื่อในปัจจัยภายนอก อีกฝ่ายเชื่อในปัจจัยภายใน
แต่ทั้งสองฝ่ายอาจไม่เคยพบความสุขที่แท้จริงทั้งคู่เลยก็ได้
เงิน...มีทางหมดไป และคงไม่สามารถซื้อบางอย่างได้
ใจ...ก็คงสั่นไหว และคงโอนอ่อนไปตามสิ่งรอบกายเสมอ
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น... ไม่มีใครผิดใครถูกใช่ไหม
มันขึ้นอยู่กับตัวเขาเหล่านั้นเอง ที่เลือกจะเชื่อและทำในวิธีการของตนเอง
ไร้สาระสำหรับใครแล้วไง ทำไมต้องเป็นเหมือนใคร ทำเหมือนใคร
ถ้ายอมรับว่าคนแตกต่างกัน ผิดตรงไหนที่เราไม่ดีเหมือนคนอื่น
ถ้าผู้ใดไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ ก็จงอย่าได้ย่ำยีความคิด-ชีวิตของผู้อื่น
คำถามมากมายยังไม่ถูกตอบ
แต่ถ้าชีวิตยังดำเนินอยู่ก็คงพอมีเวลาได้พบเจอกับมัน
อาจมีคำตอบหลายอย่าง... แต่ละคนอาจตอบไม่เหมือนกัน...
ทุกทางเลือกในชีวิตล้วนเป็นอตรรกยะเสมอ
และเป็นคำตอบสำหรับตัวเราเอง ไม่ใช่คำตอบที่เป็นกฎสากลของโลก
คนเราไม่ได้เลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองเสมอไป หากแต่เราเลือกสิ่งที่เหมาะกับตัวเอง
และสิ่งที่เลือกก็กลายเป็นคำตอบที่ดีที่สุดในทางเดินของเราเอง
There's no wrong, just different.
entry นี้ อุทิศแด่คนผู้ท้อแท้ และผู้ที่มักตัดสินคนจำพวกแรกแบบผ่านๆ
