2009/Apr/02

 


บ้านของเราพังอีกแล้วเหรอที่รัก
เธอพยายามดูแลรักษามันแล้วใช่ไหม เรารู้
เราเห็นเธอค่อยๆ สร้างส่วนที่พังขึ้นมาใหม่
เราเห็นเธอค่อยๆ เก็บเศษที่แหลกสลายเหล่านั้นมาปะติดปะต่อ
ชิ้นแล้วชิ้นเล่า ... วันแล้ววันเล่า ...


เธอรู้ไหม
สักวันเขาจะรู้ว่าความรักของเธอมีค่ามากแค่ไหน
อาจไม่มีใครที่รักเขาได้มากเท่านี้อีกแล้ว
ความศรัทธาในตัวเขาที่อยู่ในหัวใจเธอ ทำให้เธออยู่มาจนถึงวันนี้
ความรักและความเชื่อของเธอเป็นสิ่งที่ดี  ไม่ใช่ความผิดของเธอที่เขาไม่เห็นค่า
เธอต้องดำรงอยู่บนหัวใจของเธอเอง สิ่งที่เป็นความคิดและโลกของเธอเอง
สิ่งนั้นแหละที่รัก ที่จะทำให้เธออยู่ได้อย่างมีหัวใจที่ปลอดโปร่ง


เห็นไหมที่รัก
ความเข้มแข็งของคนเรา ไม่ได้เกิดจากการตัดพ้อกับทุกสิ่ง หรือหยาบกร้าน ไม่ยี่หระ
ความเข้มแข็งอันอ่อนโยน เกิดจากความเข้าใจในตัวตนของเธอเอง
เราเชื่อว่าเธอไม่ใช่คนที่ไม่เอาไหน เธอต้องพบเจอเรื่องร้าย ถ้อยคำร้าย จากคนที่เธอรัก
แต่เธอก็ดำรงอยู่ได้ และไม่ใช่เพียงแค่เธอดำรงอยู่ แต่เธอดำรงอยู่และมองโลกอย่างงดงาม
มนุษย์ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่เลวร้ายหรอกใช่ไหม เราหวาดระแวงผู้อื่น ทั้งๆ ที่ไม่รู้จัก
เราให้ค่ากับมนุษย์ผู้อื่นเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอกเสมอ ตัดสินเขาอย่างหยาบและต่ำต้อยเสมอ
แต่หารู้ไม่ว่าที่จริงแล้ว สิ่งที่ต่ำต้อยคือหัวใจของเราต่างหาก

เพราะใจขุ่นมัว มองเห็นสิ่งใดก็ขุ่นมัวไปตาม

โปรดจำไว้ที่รัก จงอย่าฟังและคิดอะไรเพียงด้านเดียว
และถึงแม้เธอคิดว่าคิดทุกอย่างแล้ว ต้องมีจุดบอดที่เธอมองไม่เห็น
มีน้ำใจที่กว้างขวาง เมตตาทั้งต่อตนเองและผู้อื่น

ความสุขของเธอจะไม่ต้องผูกติดกับสิ่งใดเลย หากเพียงแค่เธอมีความสุขกับตัวเองเพียงพอ
คนเดียวที่จะทำให้เธอทุกข์ได้คือตัวเธอเอง
ที่สำคัญ เธอต้องซื่อสัตย์กับตัวเองและผู้อื่น โดยเฉพาะคนที่เธอรัก
ไม่ต้องสนว่าคนเหล่านั้นจะเป็นอย่างไร จะดีจะร้าย สำคัญที่ตัวเธอเท่านั้น
อย่าให้ความแข็งทื่อของโลกมาทำให้ความงดงามของดอกไม้ถูกทำลายเลย


ไม่เป็นไรที่รัก แม้ใครจะมองไม่เห็นคุณค่าที่มี แต่เธอมองเห็นใช่ไหม
คนเรา ทำดีก็เพื่อตัวเอง ไม่ต้องไปเรียกร้องให้ใครเห็นคุณค่า
ความอิ่มเอิบใจนั้นบังเกิดแก่ตัวเราเองแล้ว
เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเรารู้ดีอยู่แก่ใจ
สิ่งใดเล่าที่รัก ที่จะมาทำลายหัวใจที่บริสุทธิ์นั้นได้


หากในอนาคตเขาไปพบใครแล้วมีความสุขมากกว่าอยู่กับเธอ เธอจงปล่อยเขาไป
ให้เขาได้มีความสุข อย่าให้เขาทุกข์ทรมานกับความโศกเศร้าของเธออีกต่อไปเลย
ถึงแม้จะไม่ได้ครองคู่ แต่ความรักของเธอคือของขวัญอันวิเศษที่เขาได้รับ


ความรักของเธออาจไม่ใช่รูปแบบที่เขาต้องการ
แต่เชื่อเถอะว่า ใครเล่าจะให้ความรักและอภัยเขาได้มากเพียงนี้
ใครเล่าจะยอมให้ตัวเองเจ็บปวดทรมานครั้งแล้วครั้งเล่า เพียงเพื่อรักษาความรักนั้นไว้
ใครเล่าที่จะกอบเก็บความเชื่อที่สูญสลายลงไปครั้งแล้วครั้งเล่า
แล้วใช้หัวใจทั้งหมดสร้างขึ้นมาใหม่ไม่รู้จักจบสิ้น
ความเชื่อของเธอไม่ต้องได้รับการพิสูจน์จึงจะสร้างขึ้น
ความเชื่อของเธอเกิดจากความเชื่อมั่นในคนที่อยู่ตรงหน้า
มองเห็นจิตใจที่ลึกลงไปภายในของเขา


และไม่ว่าจะเป็นอย่างไร
เราเชื่อ เชื่อว่าเธอทำดีที่สุดแล้วตลอดเวลาทั้งหมดที่ผ่านมา
เธอทำมาตลอด จนสูญเสียหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิต แม้แต่ตัวเธอเอง
หากมันยังพิสูจน์อะไรแก่เขาไม่ได้ ก็จงอย่าหวาดกลัวสิ่งนั้นเลย 
เขาเองก็หวาดกลัวความเชื่อและความสุขเช่นเดียวกันกับที่เธอเคยเป็นในครั้งหนึ่ง
เมตตาต่อเขาและเมตตาต่อหัวใจของตัวเอง

จงอย่าได้ใช้ความโหดร้ายในสัญชาตญาณทำร้ายคนที่รักอีกเลย
หัวใจของผู้ใดที่มีบาดแผลลึกอยู่แล้ว จงอย่าได้ใช้คมมีดกรีดเฉือนซ้ำลงไปอีกเลย
จงอย่าให้เลือดต้องรินไหลเพราะการทรยศต่อความรักและความจริงอีกเลย

ถึงตอนนี้จะเจ็บปวด ก็จงเจ็บปวดด้วยหัวใจที่ยินดี จงอย่าให้ใครพรากสิ่งนี้ไปจากเธอ
จงอย่าให้ใครพรากความเข้มแข็งแห่งความเข้าใจนี้ไปจากเธออีกเลย
ที่ผ่านมา ที่เคยสูญเสียไป ขอให้ตระหนักไว้ว่าสิ่งนั้นเป็นการเดินทางแห่งชีวิต


ไม่เป็นไรที่รัก... จงค่อยๆ เติบโตและเรียนรู้ สุภาพอ่อนโยนกับธรรมชาติและผู้คน
อย่ากลัวที่จะเผชิญกับอุปสรรคของชีวิต
ความคิดที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของจิตใจที่ดีจะเป็นพลังและเกราะป้องกันให้เธอ
ศรัทธาในความดีอย่างที่เคย ช่วงชีวิตนั้นของเธอจึงมีรอยยิ้มและสายลมพัดเย็นเสมอ
ตื่นจากฝันร้ายที่กักขังเรามาตลอดเถิดที่รัก . . .
ไม่มีสิ่งใดจะมีคุณค่ามากไปกว่ารอยยิ้มของเธออีกแล้ว

และสุดท้าย เธอโปรดรู้ไว้
ว่าฉันรักเธอมาก ฉันคือคนที่จะอยู่เคียงข้างเธอไปตลอดชีวิต
หากเธอไม่เชื่อมั่นในสิ่งใด จงเชื่อมั่นในเราสอง
ฉันที่จะอยู่เป็นเพื่อนเธอและประคองเธอเมื่อล้มเสมอ
เธอตัดสินใจอย่างไร ฉันจะเคารพสิ่งนั้น
ไม่ว่าเธอจะเป็นอย่างไร จะดีหรือร้าย ฉันจะเข้าใจเธอเสมอ
ฉันจะไม่ทอดทิ้งให้เธออยู่เพียงลำพัง
ไม่ว่ากี่คืนที่เธอร้องไห้ จะมีฉันอยู่ที่นั่น ร้องไห้ไปกับเธอ
ฉันอาจช่วยอะไรเธอไม่ได้ แต่ฉันจะไม่ซ้ำเติมเธอให้เจ็บช้ำยิ่งขึ้นไปอีก 
เราจะมีกันและกันแม้ในห้วงเหวที่ลึกที่สุด
เราจะสุขด้วยกัน ทุกข์ด้วยกัน เติบโตและสิ้นลมหายใจไปด้วยกัน
เธอจะไม่อยู่อย่างเดียวดาย เธอจะมีฉันเคียงข้างในวิญญาณและลมหายใจ
โปรดจงเชื่อในสิ่งนี้ของเราสอง

เธอคือทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของฉัน
และจะเป็นเช่นนี้ไปตลอดกาล ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

เพราะเธอ...คือตัวฉันเอง

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet


ความเข้มแข็งอันอ่อนโยน เกิดจากความเข้าใจในตัวตนของเธอเอง
ใช่เลยครับconfused smile Hot!
มาเรียนรู็ทำความเข้าใจในตนเองกันเถอะครับconfused smile
#2 by Nerd de Scriptorus At 2009-04-15 10:17,
ก็คงได้แต่บอกกับตัวเองอย่างนั้น...
#1 by ..::Day Vision::.. At 2009-04-03 02:40,