เราตกลงกันว่า
เราจะฆ่าตัวตายด้วยกัน
ผมไม่รู้ว่ามันจะจบสิ้นทุกสิ่งได้หรือไม่
ผมรู้เพียงแค่ต้องการหนีไปให้ไกลที่สุด
และจะไม่มีใครตามหาผมพบ
ด้วยเหตุผลนี้
ความตายจะตอบสนองความปรารถนาของผมได้
แม้จะตามไปสุดขอบฟ้าเพียงใด
คงจะไม่มีใคร...ได้พบตัวผมอีก แม้เพียงครั้งเดียว
ผมรู้ว่าเธอคงเจ็บปวดกับความทุกข์ทรมานของผม
ปิศาจร้ายในตัวผม...ร่ายคำสาปกรีดแทง
เธอแหลกสลาย
กระทั่งมิอาจดำรงอยู่
แต่ยังดำรงอยู่
ยังหายใจอยู่...
ด้วยลมหายใจที่รวยริน
เป็นรสชาติของความทรมานที่ยังติดตรึงอยู่กับผมเช่นกัน
หากแต่มันค่อยๆ จางลงเมื่อกาลเวลาเดินผ่านไป
ผมรู้ว่าจะมีสักวันที่ผมกลับคืนมา
วันที่เสียงหัวเราะและรอยยิ้มของผมจะกลับคืนมา
ติดเพียงแค่ว่า...
ความรู้สึกของเราสวนทางกัน
มันจะเป็นระยะเวลาเนิ่นนานเกินไปสำหรับเธอ
ปิศาจของผมจะทำร้ายให้เธออ่อนแอและบอบบางลงทุกที
หมดสิ้นซึ่งลมหายใจขึ้นทุกนาที
ผมรับรู้ได้ในรอยน้ำตานั้น
ผมเองที่รู้ดีมากกว่าใครๆ
และผมเอง...ที่ผิดบาปมากกว่าใครๆ
ในตอนสุดท้าย
ผมเพียงอยากให้เธอรู้ว่าผมรักเธอมากเพียงใด
ผมไม่เคยต้องการทำร้ายเธอแม้เพียงสักนิดเดียว
ผมรู้ความเจ็บปวดในแววตาของเธอดีกว่าใครๆ
ผมจึงเห็นมันทุกครั้ง...
ทุกครั้งที่เธอเจ็บปวด... แม้เธอจะไม่เคยเอ่ยออกมาก็ตาม
และคนที่ก่อเพลิงเผาเธอให้มอดไหม้...คือตัวผมที่ช่างโง่เขลา
ช่างน่าละอายนัก
ผมยินดีที่จะชดใช้เวรกรรมในครั้งนี้
ผมยินดีที่จะปลดปล่อยลมหายใจของเรา
หากความตายจะปกป้องการมาถึงของร่างกายที่ดวงใจสลาย
ผมยินดี
หากความตายจะปกป้องซึ่งหัวใจของเธอไว้
ผมยินดี...
วันนี้ ผมกับเธอตกลงกันว่า
เราจะฆ่าตัวตายด้วยกัน
