ดนตรีแห่งฟากฟ้ากำลังบรรเลง
ส่งท่วงทำนองแห่งสายฝนลงเต้นรำในอากาศ
ตกกระทบผิวสัมผัส...เกิดเป็นจังหวะ
ระรัว...
วันนี้โลกช่างชุ่มชื่นเสียเหลือเกิน
ฉันคิดว่าฝนเป็นปรากฏการณ์ที่โลกมีไว้เพื่อจะได้ชะล้างผืนแผ่นดินนี้เสียบ้าง
ถึงแม้จะน่าหงุดหงิดกับรถราบนท้องถนนกรุงเทพฯ ที่ไม่เคลื่อนตัวเลยสักนิด
โดยเฉพาะช่วงเย็นๆ ค่ำๆ ที่มนุษย์ออฟฟิศมากมายกรูกันกลับบ้าน
แต่ฉันก็ชอบบรรยากาศที่ได้นั่งอยู่ในรถยนต์ส่วนตัวที่มีแอร์เย็นฉ่ำเช่นนี้
เปิดเพลงเพราะๆ สบายๆ ให้ดังกลั้วกับเสียงของสายฝน
ปรับเบาะให้เอนเล็กน้อย ส่งแผ่นหลังของตัวเองแนบไปกับมัน
ศีรษะพิงพนักเบาะด้านหน้าข้างคนขับ... ปล่อยตัวเองให้ผ่อนคลาย
ในช่วงเวลาแบบนี้มักทำให้ฉันมีความสุขเหมือนได้ล่องลอยไป
กับเขา...คนรักที่นั่งอยู่ข้างฉันในตอนนี้
เราสองคนต่างเหม่อมองดูสายฝนกันไปคนละทาง
แต่ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้มองหน้ากัน
ฉันรับรู้ถึงความสุขนี้ได้
ผ่านอุณหภูมิอุ่นๆ ของอากาศในช่องว่างแคบๆ ระหว่างมือของเราที่เกาะกุมกัน
ฉันยิ้มในใจพลางทอดสายตา....
นั่งดูหยดน้ำ...เคลื่อนไหวและรวมตัวกันไหลลงผ่านบานกระจกอย่างช้าๆ
อยากให้ช่วงเวลาตอนนี้....เนิ่นนาน....แสนนาน
ทำไมวันนี้ฝนมันถึงตกกระหน่ำขนาดนี้ก็ไม่รู้
ถีบรถออกมาตั้งแต่เช้า เพิ่งมีคนซื้อปลาหมึกไปได้แค่สามตัว
ตัวใหญ่ตัวละสิบบาท ตัวเล็กอีกสองตัวตัวละห้าบาท
แล้วจู่ๆ ฝนก็เทลงมาหยั่งกับฟ้ารั่ว ถ่านที่ซื้อมาไว้เปียกหมด
เหลือปลาหมึกแค่ไม่กี่ตัวที่ปิ้งเหลือไว้ตั้งแต่เมื่อวานไว้ขาย
แต่อย่าว่ากระนั้นเลย
คนจะซื้อก็หลบฝนหายเข้าบ้าน หายเข้าตึกกันไปหมด
อีกทั้งคนที่ติดแหง็กอยู่ในรถบนถนนอีกเป็นร้อยเป็นพัน
ป่านนี้ไม่รู้ไอ้ตัวเล็กที่บ้านจะเป็นยังไงบ้าง
ถ้าแม่มันรองน้ำที่รั่วบนหลังคาไม่ทันคงเปียกปอนกันไปหมดแล้วกระมัง
นี่ถ้าพี่มันกลับจากโรงเรียนทันคงได้ช่วยแม่บ้าง
"ค่ำมืดแล้ว หยุดตกเสียทีโว้ย คนจะทำมาหากิน"
ผมพึมพำกับตัวเอง เงยหน้ามองขึ้นฟ้า น้ำฝนหยดลงมาแทงตาราวกับจะเยาะเย้ย
ผมหยิบเศษเหรียญในกระเป๋าขึ้นมานับ
ห้า..สิบ... ยี่สิบ... .... ยี่สิบเจ็ดบาท
มีแค่นี้จะซื้ออะไรไปให้ทั้งสามชีวิตที่รออยู่ได้กินเล่า
แต่ละวันก็หาเช้ากินค่ำ ไม่มีอะไรเหลือพอให้เก็บ ต้องเป็นทุนไว้ซื้อของ
สงสารก็แต่คนสุดท้องที่กำลังกินกำลังนอน
เงินค่าเช่ารถเขาก็ยังต้องจ่ายเขา นี่ก็ติดเขามาหลายวันแล้ว
อย่างไรเสียวันนี้คงต้องจ่าย เขาจะได้ไม่มายึด
ทำอย่างไรได้....
ในเมื่อทั้งครอบครัวฝากชีวิตไว้กับรถคันนี้คันเดียว
วันนี้ต้องอดกันอีกแล้วหรือ
เขาก้มหน้า
...น้ำตารินไหล
"พ่อขอโทษ"
ในใจภาวนาให้ฤดูฝนสิ้นสุดเสียที.....
