2006/Aug/29

 

เขากำลังเดินสวนทางกับสายลมที่กอดมากับความหนาว
บรรยากาศรอบตัวเจือจางไปด้วยหมอกเย็น

เสียงดนตรีแว่วมา..

แต่ทุกเสียงที่ก้องในโสตประสาตของเขา
ไม่สามารถกลบเสียงหัวใจที่เต้นอย่างรุนแรงได้เลยแม้แต่น้อย...

ทุกย่างก้าวที่เดินออกไป...

ทุกสายลมที่พัดผ่าน...

ราวกับจะยิ่งตอกย้ำให้จดจำเรื่องราวทุกสิ่งที่เขาทิ้งมา...


อาจจะมองดูเป็นแบบนั้น

ในความเป็นจริงแล้ว...

เขาเพียงแต่คิดว่า


หากไม่มีเขา เรื่องราวทุกอย่างคงจะง่ายดายขึ้น
เขาเองที่อาจจะเป็นปัญหาของทุกๆสิ่ง

 

...ช่างมันเถอะ...

 

เขาค่อยๆ หยุดนิ่ง... และหลับตาลง

 

ตัดสินใจหยิบบุหรี่มวนสุดท้ายที่เขามีอยู่ขึ้นมา และจุดมันขึ้นสูบ

 

 

มันคงเป็นเพียงสิ่งเดียวที่เขาต้องการ

 

....ในเวลานี้....

.

.

.

.

 

 

.

 

.

.

 

 

 

 

 

 

 

ช่วงเวลาที่เราไม่เคยได้คาดคิด


สิ่งต่างๆ เปลี่ยนแปลงไป...ในทางที่เราไม่สามารถจะรั้งไว้ได้


สิ่งที่เกิดขึ้นคือ...ช่องว่างที่สมบูรณ์


ระหว่างทาง ระยะที่ก้าวออกไป


มันอาจหนีห่าง


หรือย้อนกลับ...

 

 

ระยะทางที่เธอวิ่งออกไปแม้ทำให้ยิ่งไกลห่าง


แต่ทว่าใจของเธอ...ไม่เคยต้องการจะห่างจากเขา


ที่ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น คือความคิดถึง


และต้องการที่จะเจอเขาให้เร็วที่สุด

 


สิ่งที่กำลังรู้สึก

มันล้นซะจน... เธอแทบจะคลั่ง

 

 

เท้าที่สาวก้าวออกไปไวเท่าความคิด


...เธอยังคงตามหา...

.
.

 

 

 

.

.

.

.

.

 

 

 

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
แหม .. มีการสูบบุหรี่ ...

ไม่ดีนะๆ อันตรายต่อสุขภาพ
#1  by  soundsyndrome At 2006-08-29 22:17, 
ขอต่อเรื่องนิดนึงนะครับ
#2  by  คนผ่านทาง (124.120.60.12) At 2006-09-01 15:42, 
ผู้ชายคนนั้นเดินไป ณ ที่ของเธอที่เธอยืนและมองหาเขาเมื่อเวลาที่ผ่านมาไม่นาน แต่....!! เธอไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว เขาเห็นของบางสิ่ง นอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น

ความรู้สึกภายในหัวใจ
ใครกัน ทำสิ่งสำคัญขนาดนี้หล่นไว้

เขาไม่รีรอที่จะตามหาเจ้าของ เพราะด้วยเข้าใจดีว่าของสิ่งที่มันมีความหมายมากแค่ไหน เพราะเขาเองก็คงอยากได้มันคืนมาเช่นกัน
ติดแต่ที่ว่า จะไปตามได้ที่ไหนล่ะ
แล้วเขาก็ตัดสินใจก้าวเท้าก้าวแรก
และบอกกับหัวใจตัวเองว่า ช่วยชั้นที
ดวงใจที่ยังพอมีเหลือของชั้น ช่วยพาชั้นนำของสิ่งนี้ไปคืนเจ้าของ อย่าให้เขาเป็นเหมือนเราเลย และก้าวแรกก็เริ่มขึ้น
#3  by  คนผ่านทาง (124.120.60.12) At 2006-09-01 15:49, 

<< Home


Crying Rhyme
View full profile